You are here: Home > Rolnictwo > Nagłośnienie imprezy i wynajem sceny – gdzie zamówić?

Budowa koniczyny białej

Korzenie koniczyny białej nie sięgają tak głęboko, jak koniczyny czerwonej. Korzeń palowy jest jednak silnie rozgałęziony i potrafi dobrze wykorzystać zasób wilgoci, jak i składników pokarmowych z wierzchniej warstwy gleby. Całkowity system korzeniowy jednej rośliny jest bardzo duży, bowiem z węzłów płożących się łodyg wyrastają dodatkowe korzenie, które po obumarciu korzenia głównego stanowią samodzielne systemy. Pęd główny jest skrócony, a z kątów liści wyrastają pędy boczne, zwane rozłogami. Długość pędów bocznych u form uprawnych wynosi około i m, natomiast u dzikich może być wielokrotnie większa. Z płożących się pędów wyrastają ku górze liście i kwiatostany. Liść składa się z trzech ząbkowanych listków o charakterystycznym rysunku na górnej stronie. Kwiatostanem jest okrągła główka z białymi lub kremowymi kwiatkami. Dzikie formy mają mniej kwiatków w główce, a hodowane do 80. Owocem jest strąk 2-4 nasienny. Nasiona są drobne, żółte, lekko błyszczące. Stare nasiona lub zbierane w czasie deszczowej pogody nabierają barwy brązowej i tracą połysk. Do kiełkowania wymaga dużo wody i niewiele ciepła. Po wzejściu zaś dobrze rozwija się w warunkach wilgotniejszych i cieplejszych. W sprzyjających warunkach krzewi się intensywnie. Od rozpoczęcia wegetacji do dojrzewania nasion potrzeba około 110 -130 dni. Odrastanie koniczyny białej po skoszeniu, czy spasieniu, jest dobre.

Tags: ,

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • Twitter

Comments are closed.